در ( ارشاد القلوب ) نيز نظير همين روايت از قول خود عيسى ( ع ) نقل شده كه مىفرمايد : خدمتگزار من دو دستم ، چهار پايم ، پاهايم ، بسترم سطح زمين و بالشم سنگ و چراغم در شبها نور ماه است ، همواره انيس گرسنگى هستم و شعار من خوف و ترس از خداست و لباسم پشم ، ميوه و سبزى من علفهاى مراتع است ، شب مىآرامم در حالى كه چيزى ندارم و صبح بر مىخيزم در حالى كه صاحب چيزى نيستم و در روى زمين هيچ كس توانگرتر از من نيست . بايد گفت معناى مداومت بر گرسنگى اين است كه آن حضرت هرگز چيزى نمىخورد ، مگر وقتى كه شديدا گرسنه باشد و به آن احتياج داشته باشد و به قصد لذّت غذا نمىخورد و مراد آن حضرت از توانگرى ، غناى نفس و بىنيازى از مردم است . از مفضّل از امام صادق ( ع ) روايت شده : بقعه‌هاى روى زمين به يك ديگر تفاخر كردند و كعبه بر كربلا تفاخر نمود ، خداى سبحان به كعبه وحى كرد ، آرام بگير و هرگز بر بقعه كربلا تفاخر مكن ، چون آنجا بقعهء مباركه‌اى است كه موسى در آنجا صداى درخت را شنيد و نور را آن داديد و آنجا همان مكانيست كه مريم در آنجا عيسى را به دنيا آورد و غسل كرد و نماز گزارد و آنجا جاييست كه رأس مبارك حسين ( ع ) غسل داده شد و بدن مباركش دفن گرديد . كتاب ( التمحيص ) از سرير نقل مىكند : به امام باقر ( ع ) عرض كردم : آيا خداوند مؤمن را به بلا مبتلا مىكند ؟ فرمود : آيا خدا غير مؤمن را مبتلا مىكند ؟ ! تا آنجا كه مؤمن سورهء يس حبيب نجّار را به مرض جذام مبتلا كرده بود و او مىگفت : ( اى كاش قوم من مىدانستند كه خداوند مرا آمرزيد و مرا از بزرگواران قرار داد [ 1 ] ) . ( الامالى ) از ابو بصير نقل مىكند : به امام صادق ( ع ) عرض كردم ، مىگويند : روزى عيسى ( ع ) از كنار قومى كه پايكوبى مىكردند عبور كرد ، پرسيد : اينجا چه شده است ؟ گفتند : اى روح خدا ، اينجا مجلس عروسى است ، فرمود : امروز پايكوبى كنيد ، فردا گريه خواهيد كرد ، فردى پرسيد : چرا اى رسول خدا ؟ فرمود : به جهت اينكه عروس اين خانه امشب از دنيا مىرود ، عدّه‌اى گفتند : خدا و رسول او راست مىگويند ، ولى منافقان گفتند : فردا نزديك است و خواهيم ديد كه چه روى مىدهد !

--> [ 1 ] سوره يس ، آيه 26 .